Παπαδόπουλος Σάκης : Σκέψεις για τις προγραμματικές δηλώσεις της Κυβέρνησης

Μετά 40 χρόνια συμμετοχής στα κοινά, από τα χρόνια της εκπροσώπησης των φοιτητών της Ιατρικής του ΑΠΘ στην Επιτροπή Αποχουντοποίησης, αισθάνομαι ανείπωτη χαρά να υποστηρίζω τις προγραμματικές δηλώσεις μιας Κυβέρνησης που πρωτοτυπεί για τα ελληνικά πολιτικά δεδομένα: εφαρμόζει όσα προεκλογικά διακήρυττε. Είναι συναρπαστικό να υποστηρίζεις τις προγραμματικές δηλώσεις μιας Κυβέρνησης που δεσμεύτηκε να είναι κοινωνικής σωτηρίας, εθνικής αξιοπρέπειας, αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής τραγωδίας και του αβάσταχτου χρέους και αποδεικνύει από τις πρώτες μέρες της την ενότητα θεωρίας – πράξης.

Η Κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας που προέκυψε μετά από την απόφαση του ελληνικού λαού να καταστήσει την Αριστερά πρώτη πολιτική δύναμη στη χώρα είναι μία κυβέρνηση ελπίδας, αντίστασης και ευθύνης. Ο ελληνικός λαός έδωσε ξεκάθαρο μήνυμα στις εκλογές της 25ης του Γενάρη. Έδωσε μήνυμα ανατροπής του μνημονίου, έδωσε μήνυμα τερματισμού της βάρβαρης και αδιέξοδης λιτότητας, έδωσε μήνυμα ανάκτησης της λαϊκής κυριαρχίας και αποκατάστασης της αξιοπρέπειάς του.

Η κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας με γνώμονα και προγραμματικό πλοηγό το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης καλείται να αναμετρηθεί με μια ιδιαίτερα σκληρή πραγματικότητα, αλλά έχει πλέον στα χέρια της το σημαντικότερο εχέγγυο, τη νωπή λαϊκή εντολή. Με αυτή την εντολή, με τη διαπίστωση ότι η ελληνική κοινωνία έχει εξαντλήσει τα όρια της, αλλά και με την ανάδειξη με ορθολογικό τρόπο του αδιεξόδου στο οποίο οδηγούν οι πολιτικές λιτότητας, η ελληνική Κυβέρνηση ξεκίνησε ήδη έναν πρώτο κύκλο επαφών, με τους Ευρωπαίους εταίρους μας, προκειμένου να καταστήσει σαφές ότι τα πράγματα στην Ελλάδα άλλαξαν. Η χώρα έχει Κυβέρνηση λαϊκής εμπιστοσύνης, η χώρα έχει Κυβέρνηση με ευρωπαϊκό προσανατολισμό και σεβασμό στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, η χώρα έχει Κυβέρνηση που δεν είναι όμηρος συμφερόντων, διαπλοκής και εκβιασμών. Η χώρα είναι σε διαπραγμάτευση, θα συζητήσει με όλους, θα επιδιώξει τις συμμαχίες στο εξωτερικό και την κοινωνική συναίνεση στο εσωτερικό, αλλά δεν θα διολισθήσει σε επιζήμιους συμβιβασμούς.

Οι πρώτες επιλογές της κινούνται στις ράγες των δεσμεύσεών της, στηρίζουν την ελπίδα για ένα ποιοτικά διαφορετικό σύστημα εξουσίας με εντιμότητα, διορατικότητα, συμμετοχικότητα, ανιδιοτέλεια, με ουμανιστικές αξίες, με μηδενική ανοχή στη διαφθορά, τη διαπλοκή, την σπατάλη, την αλαζονεία και ταυτόχρονα αποτελούν τη θρυαλλίδα – την πυξίδα για τολμηρές αλλαγές στην ΕΕ, στη κατεύθυνση της Ευρώπης που ονειρευθήκαμε. Επισημαίνω ιδιαίτερα τη στάση απέναντι σε νέες κυρώσεις της ΕΕ προς τη Ρωσία για το Ουκρανικό και τις ουσιαστικές διαπραγματεύσεις για τη βιώσιμη αποπληρωμή – εξυπηρέτηση του χρέους που συσσώρευσε ένα φαύλο σύστημα εξουσίας, με τη συνενοχή των Κοινοτικών Οργάνων στην παραβίαση Κοινοτικών κανόνων που τα ίδια αποφάσιζαν (αναφέρομαι κυρίως στην Ευρωπαϊκή Συμφωνία για μη υπέρβαση του 60% του ΑΕΠ) και κατέστησαν την ιστορική μας χώρα, μία δοσοεξαρτημένη αποικία χρέους.

Η μαύρη τρύπα χρέους και κυρίως ο παραλογισμός της ύπαρξης πρωτογενών πλεονασμάτων τουλάχιστον στο 4% του ΑΕΠ, η φοροδιαφυγή και η διαφθορά ανατροφοδοτούν τη δημοσιονομική τραγωδία και στερούν τις δημόσιες επενδύσεις, το κοινωνικό κράτος και ειδικότερα τον χώρο της υγείας, από τον οποίο προέρχομαι, από κρίσιμους πόρους. Η Κυβέρνηση Κοινωνικής Σωτηρίας είναι αποφασισμένη να παλέψει για αυτούς τους κρίσιμους πόρους και σε αυτήν την προσπάθεια δεν χωρούν μικροκομματικές σκοπιμότητες στην επιδίωξη της αριστερής παρένθεσης. Γιατί για εμάς στον ΣΥΡΙΖΑ σήμερα αριστερή πολιτική είναι η πολιτική που αντιστρατεύεται τη λιτότητα, την απαξίωση της δημόσιας υγείας, των υγειονομικών λειτουργών και του ελληνικού λαού. Του λαού που στα χρόνια της κρίσης χρειαζόταν όσο ποτέ το δημόσιο σύστημα υγείας και το έβλεπε να φθίνει, να συρρικνώνεται, να απαξιώνεται.

Αυτή η Κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας είναι αναγκασμένη στο Σχέδιο Εθνικής Ανασυγκρότησης, που έχει δεσμευθεί ότι θα φέρει στην Βουλή το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα, να προχωρήσει σε τομές στον χώρο της υγείας. Τομές που ξεκινούν από ένα άλλο Εθνικό Σύστημα Υγείας, φθάνουν στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας και στο φάρμακο και αγγίζουν μέχρι την προληπτική ιατρική και τη δημόσια αγωγή υγείας.

Να υπενθυμίσω ότι η προάσπιση της υγείας ως πλήρους σωματικής – ψυχικής – κοινωνικής ευεξίας, ως δυνατότητας των ανθρώπων να χρησιμοποιούν το σύνολο των ικανοτήτων τους, αποτελεί πολυ-παραγοντικό πρόβλημα που αφορά όχι μόνον τις υπηρεσίες υγείας, αλλά και τις γενικότερες συνθήκες ζωής και ανθρώπινης δραστηριότητας. Η αποτελεσματικότητα των παρεμβάσεων των εθνικών και κοινοτικών πολιτικών έχει άμεση συνάρτηση με την πρόληψη των παθήσεων, την μείωση της νοσηρότητας, την έγκαιρη αντιμετώπιση των ατυχημάτων, την ασφάλεια των μετακινήσεων, την ανάπτυξη μέσων μεταφοράς φιλικών προς το περιβάλλον, την υγιεινή και ποιότητα των τροφίμων, την ποιότητα του νερού, τον καθολικό εμβολιασμό όλων (περιλαμβανομένων και των μεταναστών), την ασφάλεια και υγιεινή στην εργασία, τη σχολική υγιεινή, την οδοντιατρική κάλυψη. Υπό αυτό το πρίσμα οι πολιτικές του Μνημονίου υπήρξαν πολλαπλά καταστρεπτικές για το σύνολο των κοινωνικών-περιβαλλοντικών-πολιτισμικών-επιδημιολογικών παραγόντων που επηρεάζουν την υγεία.

Είναι αυτονόητο ότι η προαγωγή της υγείας των πολιτών εξαρτάται από τη δυνατότητα του προϋπολογισμού να χρηματοδοτήσει με επάρκεια τις επιστημονικά τεκμηριωμένες ανάγκες για τη βιωσιμότητα αρχικά του ΕΣΥ και της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και στη συνέχεια ενός ολοκληρωμένου, ποιοτικού, κοινωνικά ελεγχόμενου και διοικητικά αποτελεσματικού, δωρεάν, Δημόσιου Συστήματος πρόληψης και αποκατάστασης. Στα ζητήματα αυτά και στην αντιμετώπιση του φάρμακου ως δημόσιου αγαθού, θα κριθούν και οι δεσμεύσεις της Κυβέρνησης για τις προτεραιότητές της στο ξανακτίσιμο του κοινωνικού κράτους. Θα κριθούν οι δεσμεύσεις της Κυβέρνησης να λειτουργήσει ως ασπίδα προστασίας προς τα πιο ευάλωτα κοινωνικά στρώματα, στη κοινωνική της μεροληψία για τους άπορους ανασφάλιστους και για αυτούς που σε συνθήκες ανθρωπιστικής τραγωδίας βάζουν συνεχώς το χέρι στην τσέπη για ιδιωτικές δαπάνες υγείας, για φακελάκια, για απαράδεκτες πληρωμές.

Η καταπολέμηση της διαφθοράς στον χώρο της υγείας, η ρύθμιση της ιδιωτικής αγοράς υγείας προς όφελος του δημόσιου συμφέροντος, η αξιοποίηση νέων πόρων για το σύστημα υγείας και η ριζική ανακατανομή των πόρων που διατίθενται κυρίως μέσω του ΕΟΠΥΥ από τον ιδιωτικό προς τον δημόσιο τομέα υγείας μπορούν και πρέπει να αποτελέσουν τα εργαλεία υλοποίησης των υγειονομικών προτεραιοτήτων της Κυβέρνησης.

Σε κάθε περίπτωση οι δεσμεύσεις της Θεσσαλονίκης για δωρεάν πρόσβαση στο δημόσιο σύστημα υγείας για άπορους, ανασφάλιστους, η δραστική μείωση της συμμετοχής στην φαρμακευτική αγωγή για όλους, αλλά θα συμπληρώσω εγώ και η ανάγκη του συνόλου των πολιτών για άμεση και εύκολη πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας θέτουν την Κυβέρνηση Κοινωνικής Σωτηρίας ενώπιον των ευθυνών της. Από τη δυνατότητα και την ταχύτητα ανταπόκρισης σε αυτό το αίτημα-δέσμευση θα εξαρτηθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό η αξιοπιστία, η νομιμοποίηση και το εύρος υποστήριξης της κυβερνητικής προσπάθειας. Σε μία τέτοια προσπάθεια είναι αναγκαία η αξιοποίηση όλων των διαθέσιμων πόρων (σε ανθρώπινο δυναμικό, υλικοτεχνική υποδομή, κλπ) σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, με αποκλειστικό γνώμονα την εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος και την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης. Σε μια τέτοια προσπάθεια δεν περισσεύει κανείς από τους δημόσιους λειτουργούς της υγείας.

Για την ακρίβεια η επιτυχία αυτής της προσπάθειας είναι εφικτή μόνο με την ενεργή συμπαράταξη των υγειονομικών και την βήμα βήμα ανάκτηση της εμπιστοσύνης των πολιτών στο δημόσιο σύστημα υγείας.

Με τις επισημάνσεις αυτές για τις προγραμματικές δηλώσεις της νέας Κυβέρνησης, σας καλούμε συνάδελφοι να ενταχθείτε στη Συμμαχία της λογικής και της ελπίδας, που έχει την ιστορική υποχρέωση να Ανασυγκροτήσει μια ρημαγμένη χώρα με τεράστιες πλουτοπαραγωγικές δυνατότητες και χαρισματικό ανθρώπινο δυναμικό.

Σας ευχαριστώ

.